گول، لمّا تے نکا ستارہ

ہِک نکی جیہی کُڑی سی، جِندا ناں عَینا سی۔ عَینا نوں اپنے کھلونے بہت پسند سن۔ ہِک ڈیہاڑے اوہ آنگن وچ بیٹھی کھلونے ویکھ رہی سی جَدوں امی بولی، “اَج اساں کھیڈ کھیڈ وچ نویاں گلّاں سکھساں۔”

امی نے ہِک گیند چُکی تے پُچھیا، “ایہہ کیہو جیہی اے؟” عَینا ہس کے بولی، “ایہہ گول اے!” امی بولی، “شاباش! گیند گول ہُندی اے۔” فیر اوہنیں پینسل چُکی۔ عَینا بولی، “ایہہ لمّی اے!” امی خوش ہو کے آکھیا، “بالکل، پینسل لمّی ہُندی اے۔”

فیر امی نے ہِک نکا جیہا موتی ہتھ وچ رکھیا۔ “ایہہ کیہو جیہا اے؟” عَینا نے غور نال ویکھیا تے بولی، “ایہہ نکا اے!” امی بولی، “ہاں، نکا موتی۔” فیر اوہنیں ہِک وڈّا تکیہ وِکھایا۔ عَینا تالیاں مار کے بولی، “ایہہ وڈّا اے!”

ناشتے دے ویلے امی نے آکھیا، “ہُن رنگ وی دسو۔” سیب وِکھایا۔ عَینا بولی، “لال!” کیلا وِکھایا۔ “پیلا!” پتا وِکھایا۔ “ہرا!” امی بولی، “واہ! میری پیاری کُڑی تاں بہت کچھ سکھ گئی اے!”

شام نوں عَینا نے آپ اپنے کھلونے چُن چُن کے رکھے۔ گول گیند اِک پاسے، لمّی پینسل دوجے پاسے، نکے موتی چھوٹی پلیٹ وچ، تے وڈّا تکیہ چارپائی اُتے۔ اوہ ہس کے بولی، “امی، ہُن مینوں گول، لمّا، نکا، وڈّا تے رنگ وی آ گئے نیں!”

امی نے عَینا نوں گلے لایا تے آکھیا، “جَدوں بچے پیار نال سکھدے نیں، اوہناں نوں ہر چیز سوہنی لگدی اے۔” عَینا نے آسمان ول ویکھیا۔ اُتھے ہِک نکا ستارہ چمک رہیا سی۔ اوہ ہولی جیہی بولی، “میں ہُن روز نواں کچھ سکھساں!”

مک گئی کہانی، سیکھ رہ گئی ساری۔