جَدوں جوتا بھاگ پیا

صبح سویرے حَنا سکول لئی تیار تھیندی پئی سی۔
اوہنے ہِک جوتا پا لیا، پر دوجا جوتا کہیں لبھدا ہی نئیں سی۔
اچانک چارپائی تھلّوں "ٹھپ ٹھپ" دی آواز آئی۔
حَنا جھُک کے ویکھدی اے تاں جوتا آپ ہِی اگے سرک رہیا ہُندا اے!

حَنا بولی، "اوئے ٹھہِر! تُوں سکول نئیں، دوڑ دا مقابلہ جِتّن چلیا ایں؟"
جوتا فرش اُتے پھسلدا ہویا باورچی خانے وچ وڑ گیا۔
اُتھے بلی نے اوہنوں چوہا سمجھ کے چھلانگ ماری، پر خود ہی ٹوکری وچ جا پئی۔
امی اینا ہسّی کہ اوہدے ہتھّ دی چمچ وی تھلّے ڈِگ پئی۔

جوتا فیر آنگن وچ گیا تے پانی دے ٹب کول جا رُکیا۔
بطخ نے اوہدے وچ چونچ ماری تے فیر اوہدے اُتے بیٹھن دی کوشش کیتی۔
حَنا بولی، "واہ! ہُن میڈا جوتا کشتی وی بن گیا اے!"
بطخ پھسل کے تھلّے آئی تے "کیں کیں" کردی گول گول گھُمن لگ پئی۔

آخر دادی نے جوتا چُکیا تے اندر ویکھیا، اوہدے وچ نکا جیہا کھلونا پکھا فسّیا پیا سی۔
پکھا چلدا رہیا، ایس لئی جوتا بھجدا پھِردا سی۔
حَنا، امی، دادی تے بطخ سارے اینا ہسّے کہ آنگن گونج پیا۔
اوہدے بعد حَنا ہر روز جوتا پاؤن توں پہلاں آکھدی، "پہلاں پُچھاں، اَج تُوں چلّیں گا یا بھجّیں گا؟"